نگاهی به بازارهای ایران از گذشته تا حال

واژه بازار ریشه در فارسی میانه دارد و با اصطلاح «وازار wāzār» و در زبان پارتی به «واچار یا واژار vāĉar» مرسوم و متداول بوده است. این کلمه به مرور زمان معنای وسیع‎تری به خود گرفته و تنها به مکان فیزیکی محل ارائه کالا محدود نمی‎شود.
قدمت بازارها در ایران به چندین هزار سال پیش از میلاد برمی‎گردد. تاریخ اولیه ایجاد بازارها را به زمان آغاز یک‎جانشینی بشر و احتیاج به تبادل و تعاملات کالا نسبت می‎دهند. سکونت‎گاه‎های اولیه در ایران مربوط به چندین هزار سال پیش بوده که آثاری از وجود کارگاه‎های صنایع دستی و مکان‎هایی برای فروش دستاوردها از آنها به دست آمده است. نمونه‎ این سکونت‎گاه‎ها، تپه‎زاغه (قزوین)، تپه سیلک (جنوب غربی کاشان)، تپه حسنلو (جنوب غربی دریاچه‎ ارومیه)، تل ابلیس (بردسیر کرمان) و شهر سوخته (سیستان) می‎باشند.

 

بالا